John Money

De feiten

David Reimer werd in 1965 geboren als een van een eeneiige tweeling. Bij een besnijdenis op zevenmaands leeftijd werd zijn penis onherstelbaar beschadigd. De ouders gingen in 1967 naar Money, die de toen gangbare overtuiging aanhing dat gender zich vooral door sociaal leren ontwikkelt. Op 22 maanden werden Davids testikels verwijderd en hij werd opgevoed als meisje, onder de naam Brenda. Zijn tweelingbroer Brian bleef jongen en gold als ideale vergelijking (bron). In 1972 nam Money de casus op in zijn leerboek Man & Woman, Boy & Girl als voorbeeld van geslachtsaanpassing. Volgens de biografie van John Colapinto beschreven Brian en David de jaarlijkse consulten als sessies waarin Money de jongens dwong tot seksuele houdingen, door Money "sexual rehearsal play" genoemd. Dit zijn getuigenissen zoals de biografie ze weergeeft; Money's eigen visie op deze sessies is hier niet getoetst (bron).

De afloop

Op 14 maart 1980 vertelden Davids ouders hem de waarheid over zijn behandeling; hij was veertien en koos ervoor als man te leven (bron). In 1997 rapporteerden Milton Diamond en H. Keith Sigmundson in een langetermijnstudie dat David de rol als meisje had afgewezen, op de puberteit als man was gaan leven en dat ook daarna deed (bron). In juli 2002 overleed zijn tweelingbroer Brian aan een overdosis antidepressiva. In mei 2004 maakte David op 38-jarige leeftijd een einde aan zijn leven. Money overleed in 2006 (bron).

Wat ervan kwam

Na het verschijnen van het onderzoek van Diamond en Sigmundson raadden de auteurs aan dat vergelijkbare gevallen in het licht van deze nieuwe gegevens anders zouden worden behandeld. Volgens het overzicht op Wikipedia versnelde de casus de afname van geslachtsaanpassing bij baby's met onduidelijke of beschadigde geslachtsorganen (bron). Of en hoe sterk Money's werk doorwerkt in de huidige genderzorg voor jongeren, is een aparte vraag die hier niet wordt beantwoord.

De rekening

Voor de huidige zorg voor minderjarigen is niet de casus Reimer, maar het onderzoek van de afgelopen jaren doorslaggevend. De Cass Review noemt de zorg voor jongeren met genderdysforie in haar voorwoord "an area of remarkably weak evidence" (vertaald: een gebied met opmerkelijk zwak bewijs) (bron). Een NICE-review uit oktober 2020 beoordeelde alle uitkomsten van de onderzochte studies naar puberteitsremmers als zeer lage zekerheid (bron). De Zweedse SBU concludeerde in 2022 dat het bewijs onvoldoende is om de effecten van hormoonbehandeling bij kinderen met genderdysforie te beoordelen (bron). Het Finse COHERE schreef in 2020 dat de onderzoeksgegevens over de behandeling van minderjarigen beperkt zijn (bron).

1. Diamond M, Sigmundson HK. Sex reassignment at birth. Arch Pediatr Adolesc Med. 1997;151(3):298-304.
2. Colapinto J. As Nature Made Him. New York: HarperCollins; 2000.
3. Money J, Ehrhardt AA. Man & Woman, Boy & Girl. Baltimore: Johns Hopkins University Press; 1972.
4. Cass H. Independent Review of Gender Identity Services for Children and Young People. London: NHS England; 2024.