GENDERELLENDE

Verhalen Over Contact

Gender: A Wider Lens — detransitie en transitieschade

In meer dan 200 afleveringen is Gender: A Wider Lens uitgegroeid tot het belangrijkste internationale platform waar detransitioners zelf hun verhaal kunnen vertellen. Psychotherapeut Stella O'Malley en counselor Sasha Ayad — beiden in hun praktijk werkzaam met detransitioners — geven het woord aan mensen die de affirmatieve mainstream-media systematisch wegzwijgen.

Bron
widerlenspod.com · Apple Podcasts Gender: A Wider Lens (id 1542655295) · beyondtrans.org — Genspect-zusterproject voor detransitioners.

Detransitie is geen randverschijnsel

Een van de hardnekkigste mantra's in de affirmatieve zorg luidt: "spijt is heel zeldzaam". De Cass Review (2024), de detransitiestudie van Littman (2021) en het cohort-werk van Hilary Cass, Riittakerttu Kaltiala en Lisa Davies-Hall maken duidelijk dat die geruststelling op niets gebaseerd is. De Nederlandse genderpoli's hebben hun langetermijn-uitval nooit publiek gemaakt. De afleveringen op deze pagina laten zien wie er achter de "geen-spijt"-statistieken schuilgaan.

Detransitie-afleveringen op deze site

Jessi — 30 jaar later

Aflevering 202 — 24 januari 2025

Jessi (69), butch lesbienne, leefde 30 jaar als trans man en detransitioneerde rond haar pensioen. Een verhaal dat het cliché ontkracht dat detrans alleen jongeren overkomt.

Detransition Awareness

Aflevering 106 — 17 maart 2023

Lancering van BeyondTrans.org en een fundamentele aflevering over wat detransitie psychologisch eigenlijk is — voorbij identiteit en politiek.

Wat detransitioners op deze podcast laten zien

  • De schade is reëel en blijvend. Verlies van borsten, infertiliteit, baardgroei die niet meer weggaat, stem die niet meer terugkeert, schade aan baarmoeder en vagina door langdurige testosteron-blootstelling. Geen van deze gevolgen is "neutraal" of "lichaamsverandering" zoals affirmatieve materialen beweren.
  • De psychiatrische problemen onder dysforie verdwijnen niet door transitie. Trauma, dissociatie, eetstoornis, internalised homofobie, autisme — wat door affirmatieve zorg "comorbide" werd genoemd, blijkt in retrospectie de eigenlijke diagnose.
  • De spijt heeft een eigen klinisch verloop. Eerst ontkenning, dan een fase van extreme militante affirmatie, dan langzame twijfel, dan herkenning, dan rouw. Dat patroon herhaalt zich consequent over individuele verhalen heen.
  • De medische sector luistert nauwelijks. Detransitioners die zich melden voor nazorg ervaren een muur: hun voormalige clinici hebben geen protocol voor afbouw, geen registratiecategorie en weinig motivatie om hun eigen historisch caseload te herzien.

Verder luisteren en lezen